ἐκ δεξιῶν τοῦ Πατρός.

Αυτή η φράση, αυτό το ἐκ δεξιῶν τοῦ Πατρός είναι που μας καταστρέφει εξ' αρχής.

Από μόνος του αυτός ο τοπικός προσδιορισμός, αυτό το "εκ" της καταγωγής, της σύνδεσης-του δεσμού, μας αποσυντονίζουν. 
Τοποθετούμε τους εαυτούς μας πάντα στις λάθος θέσεις εκκίνησης, δεμένοι με τα λάθος κλαδιά ενός τεράστιου αναρριχώμενου που δεν επιδέχεται απελευθέρωσης.


2 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

...κάπου διάβασα ότι βοηθάει στο να μαθαίνουμε από τα λάθη μας. Τότε είναι και που τα λάθη μας αξίζουν...

Βέβαια αυτό δεν έχει κάποια σχέση μ' αυτό που λες εσύ αλλά το θέμα είναι ότι όλα γίνονται για κάποιο λόγο.... Οπότε βρες τρόπο όλα αυτά τα λάθη να σου γίνουν χρήσιμα και να φτάσεις εκεί που θέλεις...

Roberto Ferri?... θα προτιμούσα Saturno Butto!

Μ.
(ο γνωστός?)

Danae Laz είπε...

Απαραίτητη προϋπόθεση,αυτή η κατανόηση των όποιων βαθύτερων λόγων.Φτάνω κοντά σ'αυτό που θέλω/είμαι,μόλις αποδεσμευτώ από οτιδήποτε ξένο.Πόσο δύσκολη η διαδικασία αυτή.

ΥΓ: όταν ο Butto πνίγεται,ο Ferri χαλιναγωγεί.