G. Doré (ή αλλιώς, κραταιά ως θάνατος αγάπη).




Δεν ξέρω, αν κάποιος άλλος κατάφερε,
καλύτερα από τον Ντορέ, να προσδιορίσει με γραμμές, σκιες και φως, το βλέμμα εκείνο του κοριτσιού, που λατρεύει τον μεταμφιεσμένο δολοφόνο στο κρεβάτι της.

Κάθε έρωτας κι ένας θάνατος.

Δεν υπάρχουν σχόλια: