φεῦ.



Σε κάποιους ανθρώπους αρκούν απλά δυο μέρες, μια νύχτα ή απλά ένα φιλί. Εγώ ήθελα πάντα τη ζωή μέσα στο χρόνο, το γέμισμα και τη φθορά που έρχονται μέσα του και την ολοκλήρωση, καθώς τα πράγματα πρέπει να τελειώνουν για να ξεκινούν ξανά. Κάποιοι όμως μπορούν και γεμίζουν με άλλα, διαφορετικά και κείνες οι λίγες ώρες είναι μονάχα ένα συμπλήρωμα, ένα παιχνίδι, μια μικρή φυγή που φοβάται να γίνει μεγάλη. Ναι, αλήθεια, κάθε λεπτό του μαζί μου ήταν μια μικρή, μετριοπαθής φυγή που φοβόταν να γίνει μεγάλη.

2 σχόλια:

Liz είπε...

και πώς το συγκρατείς τον φόβο για να μην γίνει πραγματικότητα μου λες?
Ε.

Danae Laz είπε...

Υποθέτω ο φόβος είναι από μόνος του μια πραγματικότητα.Τόσα χρόνια μέσα σ'αυτό τον κόσμο δεν γνώρισα κανέναν να ξέρει να συγκρατεί,μονάχα ν'αρνείται σαν ηθοποιός χωρίς ταλέντο σε μια ψυχαναγκαστική ταινία.